Página 6 - catilina

Versión de HTML Básico

IES “Fuente de la Peña” (Jaén)
CÉSAR: “Coniuratio Catilinae”
Departamento de Latín
Por: Jaime Morente Heredia (JD)
DE CONIURATIONE CATILINAE
Seleccione el capítulo que desea ver ...
Niveles de dificultad: A (bajo)
B (medio)
C (alto)
D (muy alto)
(
Fragmentos para el profesor en letra cursiva
)
I
(1)
Omnes homines, qui sese student praestare ceteris animalibus, summa ope niti decet ne
uitam silentio transeant ueluti pecora, quae natura prona atque uentri oboedientia finxit.
(2)
Sed
nostra omnis uis in animo et corpore sita est: animi imperio, corporis seruitio magis utimur;
alterum nobis cum dis, alterum cum beluis commune est
.
(3)
Quo mihi rectius esse uidetur ingeni
quam uirium opibus gloriam quaerere, et, quoniam uita ipsa, qua fruimur, breuis est. memoriam
nostri quam maxime longam efficere.
(4)
Nam diuitiarum et formae gloria fluxa atque fragilis
est; uirtus clara aeternaque habetur
.
(5)
Sed diu magnum inter mortales certamen fuit, uine
corporis an uirtute animi res militaris magis procederet.
Pues para cualquiera empresa se necesita de
consejo y, resuelta una vez, de pronta ejecución. Y así el ánimo y el cuerpo, no pudiendo obrar por si
solos, mutuamente se necesitan y socorren.
II
(1)
Igitur, initio reges (nam in terris nomen imperi id primum fuit) diuersi, pars
ingenium, alii corpus exercebant: etiam tum uita hominum sine cupiditate agitabatur, sua
cuique satis placebant.
(2)
Postea uero quam in Asia Cyrus, in Graecia Lacedaemonii et
Athenienses coepere urbes atque nationes subigere, lubidinem dominandi causam belli habere
, y a
medir su gloria por la grandeza de su imperio, entonces mostró la experiencia y los sucesos que el
nervio de la guerra es el ingenio. Y a la verdad, si los reyes y generales hiciesen tanto uso de él en
tiempo de paz, como en la guerra, con más tenor e igualdad irían las cosas humanas, ni lo veríamos
todo tan trocado y confundido, porque el mando fácilmente se conserva por las virtudes mismas con
que al principio se alcanzó. Pero luego que ocupa el lugar del trabajo la desidia, y el capricho y
soberbia el de la moderación y equidad, múdase juntamente con las costumbres la fortuna, y así pasa
siempre el imperio del malo y no merecedor a los mejores y más dignos. La tierra, los mares y
cuanto encierra el mundo está sujeto a la humana industria. (8)
Sed multi mortales, dediti uentri
atque somno, indocti incultique uitam sicuti peregrinantes transiere:
a estos, trocado el orden de
la naturaleza, el cuerpo sirve sólo para el deleite, el alma les es de carga y embarazo.
Eorum ego
uitam mortemque iuxta aestimo, quoniam de utraque siletur.
(9)
Verum enimuero is demum
mihi uiuere atque frui anima uidetur, qui, aliquo negotio intentus, praeclari facinoris aut artis
bonae famam quaerit. Sed in magna copia rerum aliud alii natura iter ostendit.
III
(1)
Pulchrum est bene facere rei publicae, etiam bene dicere haud absurdum est: uel pace
uel bello clarum fieri licet; et qui fecere et qui facta aliorum scripsere, multi laudantur.
(2)
Ac