|
EJERCICIOS DE MORFOSINTAXIS |
|
|
Volver a ACTIVIDADES |
|
EJERCICIOS DE MORFOSINTAXIS |
|
|
Volver a ACTIVIDADES |
1. Declinaciones · 2. Verbos · 3. Sintaxis
Sintaxis
|
1. Completivas |
|
| Gerundio y gerundivo | |
| Supino | |
1.
Aristídes nonne ob
eam causam expulsus est patria, quod praeter modum iustus esset?
2.
Cum Antonius rediit
in Italiam, nemo non in periculo Pomponium Atticum
putaverat.
3.
Hannibal bellis
distractus nonnihil temporis litteris tribuit.
4.
Nonnulla pars
militum domum discesserant.
5.
Num eorum senectus
miserabilis est, qui se agri cultura oblectant?
6.
Quid hominem
octoginta anni iuvant, per inertiam exacti?
7.
Quid? si patriam prodere
conabitur pater, silebitne filius?
8.
Quousque tandem abutere,
Catilina, patientia nostra?
9.
Romanis bellum
indicemus an non?
10. Tanta prosperitas Caesarem est consecuta, ut
nihil ei non tribueret Fortuna.
11. Utrum animus
immortalis est an simul cum corpore perit?
12. Videtisne ut apud
Homerum saepissime Nestor de virtutibus suis praedicet?
13. Visne mutemus locum
an in ista insula sedentes sermonem producemus?
Consul non solum
publicas, sed etiam privatas iniurias ultus est.
Errabas, Verres, et
vehementer errabas.
Et
proavus Murenae et avus praetor fuit.
Etenim erat eo
splendore, qui ex clarissimis gemmis esse debebat.
Etsi irati erant,
tamen paruerunt.
Giges a nullo
videbatur, ipse autem omnia videbat.
Haec vero quae
dicitur vita mors est.
Hic vivit?
Immo vero, etiam in
senatum venit.
Humana omnia brevi
dilabuntur; at ingenii egregia facinora immortalia sunt.
Ipse
nihil scribo, sed lego libentissime.
Leo
asinum evocat et iubet vocem premere.
Miltiades reliquit Chersonesum ac rursus
Athenas demigravit.
Non
domo dominus, sed domino domus honestanda est.
Postulo, sive aequum est rogo.
Quid
de pratorum viriditate aut arborum ordinibus aut vinearum olivetorumve specie
dicam?
Solet
aliud sentire et dicere.
Verum
de Metello dicam alio loco.
Videamus, igitur, quid isti philosophi
doceant.
Diu
magnum inter mortales certamen fuit, vine corporis an virtute animi res
militaris procederet.
Experiri volui verum falsumne mihi esset
relatum.
Inter
praetores contentio magna fuit utrum moenibus se defenderent an obviam irent
hostibus.
Perquiritur suamne propter dignitatem an
propter fructus aliquos virtus expetatur.
Pugere
an manere tutius esset in incerto erat.
Quaesivit viveretne ipse.
Saepe
quid rectum sit apparet, quid expediat obscurum est.
Socrates, dementiae accusatus, quaesivit
num eius fabulae desipientis viderentur.
Fecisti mihi
pergratum quod libros Ciceronis ad me misisti.
Accessit etiam quod pars equitatus se trans
Rhenum receperat.
Hoc nos pessimos
facit, quod nemo vitam suam respicit.
Multum detraxit
Eumeni, quod alienae erat civitatis.
Illud Reguli est
admiratione dignum, quod captivos retinendos censuit.
Indignor quod tam
pauci virtutem colunt.
Praetereo quod nobis
ultro bellum intulistis.
Aio te, Aeacida,
Romanos vincere posse.
Antonius iussit Ciceronis interfecti caput
sibi afferri.
Avarus
aegre patitur vicinum suum se esse ditiorem.
Beatus
esse sine virtute nemo potest.
Caesar
milites pontem rescindere iussit.
Demosthenes ad fluctus maris declamare
solebat.
Dux
hostium urbem diripi passus non est.
Dux
iuravit se nisi victorem in castra non reversurum.
Ego
non utilem arbitror esse nobis futurarum rerum scientiam.
Et
prodesse volunt et delectare poetae.
Incipe, parve puer,
risu cognoscere matrem.
Indignati sunt
patres tribunos plebis tam insolenter egisse.
Leges civem romanum
verberari non sinebant.
Minime miror te tuis
operibus laetum esse.
Naturam mutare pecunia nequit.
Puer
paribus colludere gestit.
Romani
credebant fore ut Galli a Caesare vincerentur.
Scimus
naturam non mutari sed emendari posse.
Solem
Persae Deum esse credebant.
Tales dixit aquam esse initium rerum.
Apparet nisi in bonis amicitiam esse non
posse.
Cogor belli socius
esse.
Dicitur Afrani toga
convenisse Menandro.
Difficillimum est se ipsum vincere.
Et in
pace et in bello clarum fieri licet.
Expedit onmibus rempublicam esse
salvam.
Facinus est vincire civem romanum, scelus
verberare, prope parricidium necare.
Fama
est Themistoclem venenum sua sponte sumpsisse.
Matronae dicuntur Brutum ut parentem annum
luxisse.
Miltiades, multum in imperiis
magistratibusque versatus, ad cupiditatem imperii trahi videbatur.
Necesse est discordia civili rempublicam
interire.
Non te
paeniteat duros subire labores.
Nuntiatur magnum exercitum
appropinquare.
Prima virtus est
vitio carere.
Respublica peritura
videtur.
Traditum est Homerum caecum fuisse.
Casu accidit ut
Caesar non adesset.
Epicurus discipulos hortabatur ut amicitiam
omnibus rebus humanis anteponerent.
Expedit omnibus ut e
vita omnis dissimulatio tollatur.
Hunc
magnis pecuniis persuadet ut ad se transeat.
Iam in
eo erat ut Miltiades oppido potiretur, cum subito procul ignis visus est.
Ius
est belli, ut qui vincant imperent quae velint.
Necesse est ut me quam primum
convenias.
Oportet ut
reipublicae duo consules praesint.
Orandum est ut sit mens sana in corpore
sano.
Persaepe accidit ut
utilitas cum honestate repugnare videatur.
Reliquum est ut de
senectutis oblectamentis pauca dicamus.
Rogo vos auxilio
mihi quam celerrime veniatis.
Si
turpitudo peius est quam dolor, sequitur ut dolor malum non sit.
Soli
sapienti contingit ut nihil faciat invitus.
Videant consules ne quid respublica
detrimenti capiat.
Caesar edicto
vetuit, ne quis militum vallum transiliret.
Casus
quidam ne id facerem impedivit.
Miltiades timebat ne classis regia
adventaret.
Multi
falso verentur, ut hoc, quod ab aliis multis perfertur, natura pati
possit.
Naturae lex prohibet ne quid falsum dicere
audeamus.
Omnes labores te
suscipere video, timeo ne non possis sustinere.
Per
Afranium stabat quominus proelio dimicaretur.
Pythagoreis interdictum erat ne faba
vescerentur.
Timor
ceperat milites ne ducis vuinus mortiferum esset.
Vereor
ut placari possit.
Consul
non dignus visus est, cui tantum negotium committeretur.
Digni estis, quibus
utar amicis.
Est aliquod numen
praestantissimae mentis, quo haec omnia, quae videmus, reguntur.quibuscumque
rebus opus erit amico, ei praesto sis.
Fuit consul mirifica
vigilancia, qui toto suo consulatu somnum non viderit.
Misit
ad me statim servum, qui salutaret.
Mortalis nemo est, quem non attingat dolor
morbusque.
Multitudinem, quam secum duxerat, in agris
collocavit.
Natura
sensibus adiunxit rationem, qua regerentur animi appetitus.
Qui
virtutem adeptus erit, ubicumque erit gentium, a nobis diligetur.
Serit
arbores, quae alteri saeculo prosint.
Atticus honores non petiit, quod non capi
possent conservatis legibus.
Cum vita sine amicis
insidiarum plena sit, ratio ipsa nos monet amicitias
comparare.
Ea urbis pars, quia
postrema aedificata est, Neapolis nominatur.
Hostes confligere
noluerunt, quod exiguas copias haberent.
Liberalibus studiis pueros erudimus, non
quo virtutem dent, sed quia animum ad accipiendam virtutem praeparant.
Miltiades ab inimicis aceusatus est, quod
societatem cum rege Persarum fecisset.
Quando vita, qua fruimur, brevis est,
memoriam nostri quam maxime longam efficere debemus.
Tibi maximas gratias ago, quod me omni
molestia liberas.
Esse
oportet ut vivamus, non vivere ut edamus.
Athenienses classem Miltiadi dederunt, ut
insulas bello persequeretur.
Legem
brevem esse oportet, quo facilius ab imperitis teneatur.
Loco angusto copias
instruxit, ne multitudine hostium circumiretur.
Dionysius tyrannus,
ne tonsori collum committeret, tondere filias suas docuit.
Gabinium
arcesserunt, quo maior auctoritas sermoni inesset Socrates dicebat se, quo
melius cenaret, obsonare ambulando famen.
Nemo
tam ferus est ut non mitescere possit.
Pomponius sic graece loquebatur, ut Athenis
natus esse crederetur.
Araris
tanta lenitas est, ut utram in partem fluat oculis iudicari non possit.
Nemo
tunc fuit Syracusis, quin hoc audiret, quin sciret.
Ruere
illa non possunt, ut haec non eodem labefactaba motu concidant.
Hannibal adeo gravi morbo oculorum affectus
est, ut postea numquam dextro bene usus sit.
Nero luxuriam adeo provexit, ut aureis retibus piscaretur.
Sunt
qui quod sentiant, etsi opportunum sit, non audeant dicere.
Etsi
crimine Pario est accusatus, tamen alia fuit causa damnationis.
Datis
etsi non aequum locum suis videbat, tamen confligere cupiebat.
Tametsi a duce et a Fortuna deserebantur, nostri omnem spem salutis in virtute ponebant.
Demosthenes,
quamquam eminet inter omnes oratores, tamen non semper implet aures meas.
Licet
omnia pericula in me impendeant, succurram.
Druentia amnis, cum aquae vim ferat
ingentem, tamen non navium patiens est.
Socrates, cum facile posset educi e
custodia, noluit.
Ut rationem Plato nullam afferret, ipsa me cius auctoritas frangeret.
Dum res maneant,
verba fingant arbitrio suo.
Ego, si bonam
faman mihi servavero, sat ero dives.
Ego, si Scipionis
amicitia me moveri negem, mentiar.
Manent ingenia
senibus dummodo permaneat studium et industria.
Oderint, dum
metuant.
Si nihil aliud
fecistis, sat praemii habetis.
Si possent
homines facere sibi sortem nascendi, nemo esset humilis, nemo egenus.
Si quid contra
rempublicam paravisti, nefarium suscepisti scelus.
Si Roscius has
inimicitias vitare potuisset, viveret.
Si sciens te
fallo, omnes me dii perdant.
Si tu et Tullia valetis, ego et suavissimus Cicero valemus.
Parvi sunt foris
arma, nisi est consilium domi.
Si venisses ad
exercitum, a tribunis militaribus visus esses.
Tempora si
fuerint nubila, solus eris.
Aristides, sexto fere anno postquam erat
expulsus, in patriam restitutus est.
Asinus, ut vidit ferum impune laedi,
calcibus frontem extudit.
Caesar, cum Pompei castris
appropinquaasset, ad hunc modum aciem instructam animum advertit.
Carpe
diem, donec senectus abest morosa.
Cato,
quoad vixit, virtutis laude crevit.
Consul, postquam vidit nihil insidiis
proficere, obsidionem relinquit.
Cum ver esse
coeperat, Verres
dabat se labori atque itineribus.
Ducentis annis antequam Romam caperent
Galli in Italiam transcenderunt.
Dum pauca mancipia
retinere vult, fortunas omnes perdidit. Expecta, dum Atticum conveniam.
Dum vires animique
sinunt, tolerate labores.
Expectare dum hostium copiae augeantur
summae dementiae est.
Fuit
haec gens fortissima, dum Lycurgi leges vigebant.
Fuit
tempus, cum in agris homines, bestiarum more vagabantur.
Haunibal iam subibat
muros, cum repente Saguntini patefacta porta erumpunt.
Horatius Cocles impetum hostium sustinuit,
quoad ceteri pontem interrumperent.
Hostes, simul ac ex
fuga se receperunt, statim legatos de pace ad Caesarem miserunt.
Hostes, ubi primum equites conspexerunt,
terga verterunt.
Membris utimur,
priusquam didicimus cuius ea utilitatis causa habeamus.
Non defatigabor,
priusquam opus hoc perfecero.
Pyrrhus rex, cum
oppidum oppugnaret in Peloponeáo, lapide ictus interiit.
Tua res agitur, paries cum proxiinus ardet.
Ut
sementem feceris, ita metes.
Tantum eris, quantum
habebis.
Quanto superiores
simus, tanto nos geramus submissius.
Res
longe aliter atque sunt ad te delatae acciderunt.
Aliae sunt legati
partes atque imperatoris.
Ut quisque est vir
optimus, ita maxime gloria ducitur.
Quo quisque est
doctior, eo est modestior.
Haec, sicut exposui,
ita gesta sunt.
Accipere quam facere praestat iniuriam.
SINTAXIS DE LAS FORMAS NOMINALES DEL VERBO
Lucius Catilina fuit
alieni appetens, sui profusus.
Male parta male
dilabuntur.
Nimium longa
properanti omnis mora est.
Occisus Caesar aliis
pessimum, aliis pulcherrimum facimus videbatur.
Lentulo gloriae fuit
bene tolerata paupertas.
Galli, hane adepti
victoriam in perpetuum se fore victores confidebant.
Dionysius cultros metuens tonsorios candenti carbone sibi barbam adurebat.
Legatí descenderunt
ad regem, petituri veniam.
Onme
malum nascens facile oppriinitur, inveteratum fit plerum,que robustius.
Sublata amicitia,
quae potest esse vitae iucunditas?
Te veniente die, te
decadente canebam.
Romani, urbe reliqua capta, arcem
retinuerunt.
Exercitus, hostibus vietis, domum
.rediit.
Puerulo me, pater
meus Hamilear in Hispaniam imperator profectus est.
Me, diis propitiis,
ante brumam expectabis.
Tu nihil dices
faciesve, invita Minerva.
Cicerone, consule, Catilina coniurationem patravit ad rempublicam evertendam.
Pietati summa
tribuenda laus est.
Diomedon, rogatu
Artaxerxis, Epaminondam pecunia corrumpendum susceperat.
Commorandi natura
deversorium dedit, non habitandi locum.
Memoriae augendae
maxima et una ars est, exercitatio et labor.
Seribendi recte sapere est et principium et
fons.
Sunt nonnulli
acueridis puerorum. ingeniis non inutiles ludi.
Musicam natura ipsa
videtur nobis dedisse ad tolerandos facilius labores.
Iniurias ferendo
maiorem laudem quam ulciscendo merebere.
Vigilando et
consulendo prospere onmia flunt.
Voluptatem ex
discendo capio maximam.
Hannibal patriam defensum revocatus est.
Legati
ad senatum venerunt auxilium postulatum.
Constituerunt ea nocte sicut salutatum
introire ad Ciceronem.
Post
longum serme cubitum discessimus.
Incredibile memoratu est quantum brevi
civitas creverit.
Nefas
est dictu miseram fuisse talem senectutem.
Sinite
vobis, referam visu et auditu horrida.
Eo tempore prodigium
visu mirabile fuit.
|
|
ACTIVIDADES - NOMISMA 2000 - F. MANZANERO
NOMISMA 2019 - J. MORENTE
