Página 24 - galias

Versión de HTML Básico

IES “Fuente de la Peña” (Jaén)
CÉSAR: “Bellum Gallicum” (Selección de textos)
Departamento de Latín
Por: Jaime Morente Heredia (JD)
22
VII (1-3) Actuaciones de los tréveros contra el legado Labieno.
Dum haec a Caesare geruntur, Treveri, magnis coactis peditatus equitatusque copiis, Labienum
cum una legione, quae in eorum finibus hiemaverat, adoriri parabant, iamque ab eo non longius bidui
via aberant, cum duas venisse legiones missu Caesaris cognoscunt. Positis castris a milibus passuum
XV, auxilia Germanorum exspectare constituunt.
Ante el ataque, Labieno simula huir.
VIII (3, desde “habetis inquit”,-4) Palabras de Labieno a sus soldados.
"Habetis," inquit, "milites, quam petistis facultatem: hostem impedito atque iniquo loco tenetis:
praestate eandem nobis ducibus virtutem, quam saepe numero imperatori praestitistis, atque illum
adesse et haec coram cernere existimate."
Son derrotados los tréveros. Los germanos, conocida la huida de los tréveros, regresan a su
patria.
César decide cruzar el Rhin por dos razones:
1ª.- Porque los germanos habían enviado tropas auxiliares a los tréveros contra César.
2ª.- Para evitar que Ambiórix se refugiara allí.
Los ubios, pueblo germano, se ofrecen a César para evitar ser atacados y denuncian que las
tropas enviadas proceden de los suevos. Conocida la llegada de los romanos, los suevos se retiran a
una selva interminable, llamada Bacones.
César cuenta las costumbres de la Galia y de Germania y las diferencias que hay entre unos y
otros.
XIV (1-3) Descripción de los druidas, casta sacerdotal gala. (quizá sea interesante incluir todo
el capítulo XIV por el contenido).
Druides a bello abesse consuerunt
neque
tributa una cum reliquis pendunt; militiae vacationem
omniumque rerum habent immunitatem. Tantis excitati praemiis, et sua sponte multi in disciplinam
conveniunt et a parentibus propinquisque mittuntur. Magnum ibi numerum versuum ediscere dicuntur.
Itaque annos nonnulli vicenos in disciplina permanent. Neque fas esse existimant ea litteris mandare,
cum in reliquis fere rebus, publicis privatisque rationibus, Graecis litteris utantur. Id mihi duabus de
causis instituisse videntur, quod neque in vulgum disciplinam efferri velint neque eos, qui discunt,
litteris confisos minus memoriae studere: quod fere plerisque accidit, ut praesidio litterarum
diligentiam in perdiscendo ac memoriam remittant. In primis hoc volunt persuadere, non interire
animas, sed ab aliis post mortem transire ad alios, atque hoc maxime ad virtutem excitari putant metu
mortis neglecto. Multa praeterea de sideribus atque eorum motu, de mundi ac terrarum magnitudine, de
rerum natura, de deorum immortalium vi ac potestate disputant et iuventuti tradunt.
XIX (3) Costumbres galas.
Viri in uxores, sicuti in liberos, vitae necisque habent potestatem; et cum paterfamiliae
illustriore loco natus decessit, eius propinqui conveniunt et, de morte, si res in suspicionem venit, de
uxoribus in servilem modum quaestionem habent et, si compertum est, igni atque omnibus tormentis
excruciatas interficiunt.