quam quoniam poenam misero proponis amori, 15
numquam iam posthac basia surripiam.
C
Caelius Aufilenum et Quintius Aufilenam
flos Veronensum depereunt iuuenum,
hic fratrem, ille sororem. hoc est quod dicitur illud
'fraternum' uere 'dulce sodalicium'.
cui faueam potius? Caeli, tibi: nam tua nobis 5
+perfecta est igitur est+ unica amicitia,
cum uesana meas torreret flamma medullas.
sis felix, Caeli, sis in amore potens!
CI
Multas per gentes et multa per aequora uectus
aduenio has miseras, frater, ad inferias,
ut te postremo donarem munere mortis
et mutam mequiquam alloquerer cinerem,
quandoquidem fortuna mihi tete abstulit ipsum, 5
heu, miser indigne frater adempte mihi!
nunc tamen interea haec, prisco quae more parentum
tradita sunt tristi munere ad inferias,
accipe fraterno multum manantia fletu
atque in perpetuum, frater, aue atque uale. 10
CII
Si quicquam tacito commissum est fido ab amico,
cuius sit penitus nota fides animi,
meque esse inuenies illorum iure sacratum,
Corneli, et factum me esse puta Harpocratem.
CIII
Aut sodes mihi redde decem sestertia, Silo,
deinde esto quamuis saeuus et indomitus:
aut, si te nummi delectant, desine quaeso
leno esse atque idem saeuus et indomitus!
CIV
Credis me potuisse meae maledicere uitae,
ambobus mihi quae carior est oculis?
non potui, nec, si possem, tam perdite amarem:
sed tu cum Tappone omnia monstra facis.
CV
Mentula conatur Pipleium scandere montem:
Musae furcillis praecipitem eiciunt.
CVI
Cum puero bello praeconem qui uidet esse,
quid credat, nisi se uendere discupere?
CVII
Si quicquam cupido optantique optigit umquam
insperanti, hoc est gratum animo proprie.
quare hoc est gratum nobis quoque, carius auro,
inmediatamente aquel besito en más amargo que el
eléboro(353) amargo. Ya que ofreces este castigo a mi
amor desdichado, nunca ya en adelante te robaré
besos.
C
Celio(354) y Quintio(355), la flor de la juventud de
Verona, mueren uno por Aufileno, el otro por
Aufilena(356); el primero por el hermano, el segundo
por la hermana. O sea, lo que se dice en verdad "una
dulce cofradía fraternal". ¿Por quién me interesaré
más? Por ti, Celio, pues tu amistad hacia mí ha dado
pruebas, por tus actos(357), de ser única cuando una
llama de locura me abrasaba las entrañas.
¡Que seas feliz, Celio, que tengas buena mano en tus
amores!
CI
(358) Tras recorrer muchos pueblos y muchos
mares, me acerco a estas desdichadas exequias tuyas,
hermano, para obsequiarte con el postrer regalo que se
debe a los muertos y dirigir, aunque sea en vano, mis
palabras a tus mudas cenizas, puesto que la fortuna me
ha arrebatado tu presencia, ¡ay!, pobre hermano
indignamente arrancado a mí. Pero ahora, entretanto,
esto, que según la antigua costumbre de los
antepasados he traído como triste regalo para tus
exequias, recíbelo empapado en el llanto de tu
hermano. ¡Y para siempre, hermano, recibe mi saludo
y adiós!
CII
Si algo se ha confiado por parte de un amigo a
alguien callado y leal, cuya lealtad de intención se ha
conocido a fondo, encontrarás, Cornelio(359), que yo
me he consagrado con ese tipo de conducta, y piensa
que me he convertido en un Harpócrates(360).
CIII
O devuélveme, por favor, los diez mil sestercios,
Silón(361), y luego sé, cuanto quieras, cruel e
insufrible, o, si te gusta el dinero, deja -te lo ruego- de
ser un alcahuete y al tiempo cruel e insufrible.
CIV
¿Crees que yo he podido maldecir de mi vida,
que me es más querida que mis propios ojos? No he
podido, y, si pudiese, no la querría tan perdidamente.
Pero tú y Tapón(362) de todo hacéis prodigio.
CV
Minga(363) trata de escalar el monte de
Pipla(364): las Musas lo arrojan monte abajo
empujándolo con garios.
CVI
Quien ve al pregonero con un chico guapo, ¿qué
otra cosa puede creer, excepto que desea con todas
sus ganas venderse(365)?
CVII
Si a quien desea algo ardientemente le ha cabido
en suerte sin esperarlo, eso le es especialmente grato a
su corazón. Por eso es grato también para mí, más