Página 31 - catulo

Versión de HTML Básico

non diu remoratus es.
iam uenis. bona te Venus
iuuerit, quoniam palam
quod cupis cupis et bonum
non abscondis amorem. 205
ille pulueris Africei
siderumque micantium
subducat numerum prius,
qui uestri numerare uolt
multa milia ludi. 210
ludite, ut lubet, et breui
liberos date! non decet
tam uetus sine liberis
nomen esse, sed indidem
semper ingenerari. 215
Torquatus uolo paruulus
matris e gremio suae
porrigens teneras manus
dulce rideat ad patrem
semihiante labello. 220
sit suo similis patri
Manlio et facile insciis
noscitetur ab omnibus
et pudicitiam suae
matris indicet ore. 225
talis illius a bona
matre laus genus approbet,
qualis unica ab optima
matre Telemacho manet
fama Penelopeo. 230
claudite ostia, uirgines:
lusimus satis. at, boni
coniuges, bene uiuite et
munere assiduo ualentem
exercete iuuentam! 235
LXII
Vesper adest: iuuenes, consurgite! Vesper Olympo
expectata diu uix tandem lumina tollit.
surgere iam tempus, iam pinguis linquere mensas:
iam ueniet uirgo, iam dicetur hymenaeus.
Hymen o Hymenaee, Hymen ades o Hymenaee! 5
cernitis, innuptae, iuuenes? consurgite contra!
nimirum Oetaeos ostendit Noctifer ignes.
sic certe est: uiden, ut perniciter exiluere?
non temere exiluere: canent, quod uincere par est.
Hymen o Hymenaee, Hymen ades o Hymenaee! 10
non facilis nobis, aequales, palma parata est:
aspicite, innuptae secum ut meditata requirunt!
non frustra meditantur: habent, memorabile quod sit;
nec mirum, penitus quae tota mente laborant.
nos alio mentes, alio diuisimus aures: 15
iure igitur uincemur: amat uictoria curam.
quare nunc animos saltem conuertite uestros!
dicere iam incipient, iam respondere decebit.
Hymen o Hymenaee, Hymen ades o Hymenaee!
Hespere, quis caelo fertur crudelior ignis? 20
qui natam possis conplexu auellere matris,
conplexu matris retinentem auellere natam
et iuueni ardenti castam donare puellam.
quid faciunt hostes capta crudelius urbe?
Hymen o Hymenaee, Hymen ades o Hymenaee! 25
LXII
(184)
(Muchachos)
Véspero(185) se acerca.
¡Muchachos, levantaos! Véspero, desde el Olimpo,
eleva apenas por fin sus luces, tanto tiempo esperadas.
De levantarse es ya tiempo, ya de dejar las colmadas
mesas; ya va a venir la novia, ya va a cantarse el
himeneo.
Himen oh Himeneo, ven, Himen oh Himeneo(186).
(Muchachas)
¿Veis, doncellas, a los jóvenes?
¡Levantaos en contra! Claramente el Lucero vespertino
muestra sus fuegos desde el Eta(187). Así es en
verdad: ¿no ves con qué vivacidad se han puesto en
pie? No por casualidad lo han hecho: cantarán porque
les interesa vencer.
Himen oh Himeneo, ven, Himen oh Himeneo.
(Muchachos)
Compañeros, no se nos ha puesto fácil
la victoria: daos cuenta de cómo las muchachas
rememoran lo que han cavilado en su interior. No
cavilan en vano; tienen algo que puede ser digno de
recuerdo. Y no es de extrañar, que ellas se esfuerzan
con ahínco con toda su alma.
Nosotros hemos separado a un lado la cabeza y a otro
los oídos; así que nos vencerán con justicia: la victoria
ama el esmero. Por eso, ahora al menos fijad vuestra