tondet os. miser a miser
concubine, nuces da! 140
diceris male te a tuis
unguentate glabris marite
abstinere: sed abstine!
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 145
scimus haec tibi quae licent
sola cognita: sed marito
ista non eadem licent.
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 150
nupta, tu quoque, quae tuus
uir petet, caue ne neges,
ni petitum aliunde eat.
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 155
en tibi domus ut potens
et beata uiri tui:
quae tibi sine seruiat
-io Hymen Humenaee io,
io Hymen Hymenaee-, 160
usque dum tremulum mouens
cana tempus anilitas
omnia omnibus annuit.
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 165
transfer omine cum bono
limen aureolos pedes,
rasilemque subi forem!
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 170
aspice, unus ut accubans
uir tuus Tyrio in toro
totus immineat tibi!
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 175
illi non minus ac tibi
pectore uritur intimo
flamma, sed penite magis.
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 180
mitte bracchiolum teres,
praetextate, puellulae:
iam cubile adeat uiri.
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 185
uos bonae senibus uiris
cognitae bene feminae,
collocate puellulam!
io Hymen Hymenaee io,
io Hymen Hymenaee. 190
iam licet uenias, marite:
uxor in thalamo tibi est
ore floridulo nitens
alba parthenice uelut
luteumue papauer. 195
at, marite, -ita me iuuent
caelites- nihilo minus
pulcer es, neque te Venus
neglegit. sed abit dies:
perge, ne remorare! 200
miles de vuestros juegos(180).
Jugad como os plazca y pronto dadnos hijos. No está
bien que un apellido tan antiguo se quede sin hijos,
sino que por siempre continúe reproduciéndose.
Quiero que un pequeño Torcuato(181), tendiendo sus
tiernas manos desde el regazo de su madre, ría
dulcemente a su padre con su boquita entreabierta.
Que sea igual que su padre Manlio y fácilmente lo
reconozcan los desconocidos, y que en su rostro
muestre el pudor de su madre.
Que, gracias a su honrada madre, una gloria tal pruebe
su linaje, como una fama incomparable dura para
Telémaco(182), el hijo de Penélope, por su
excepcional madre.
Cerrad las puertas, doncellas(183): ya hemos jugado
bastante. Y vosotros, honrados esposos, vivid bien y
aprovechad vuestra robusta juventud en vuestro deber
continuado.