Se presentan aquí una selección de poemas de la
antigüedad clásica latina y los enlaces correspondientes a una serie de archivos en formato
MP3, que pretenden una reconstrucción del lenguaje de los romanos
de época clásica y del supuesto ritmo de los versos seleccionados.
Como complemento a los textos poéticos y
a sus audios correspondientes, se incluye una descripción de la métrica
correspondiente a los versos y a las estrofas utilizadas.
Lugete, o Veneres
Cupidinesque, et quantum est hominum venustiorum! Passer mortuus est
meae puellae, passer, deliciae meae puellae, quem plus illa oculis
suis amabat. Nam mellitus erat, suamque norat ipsam tam bene quam
puella matrem, nec sese a gremio illius movebat, sed circumsiliens
modo huc modo illuc ad solam dominam usque
pipiabat. qui nunc it per iter tenebricosum illud, unde negant
redire quemquam. At vobis male sit, malae tenebrae Orci, quae omnia
bella devoratis! Nam bellum mihi passerem abstulistis. O factum
male, o miselle passer! tua nunc opera meae puellae flendo turgiduli
rubent ocelli!
"Agite ite ad alta, Gallae, Cybeles nemora simul,
simul ite, Dindymenae dominae vaga pecora,
aliena quae petentes velut exsules loca
sectam meam exsecutae duce me mihi comites
rapidum salum tulistis truculentaque pelagi,
et corpus evirastis Veneris nimio odio;
hilarate erae citatis erroribus animum.
Mora tarda mente cedat: simul ite, sequimini Phrygiam ad domum
Cybebes, Phrygia ad nemora deae, ubi cymbalum sonat vox, ubi tympana
reboant, tibicen ubi canit Phryx curvo grave calamo, ubi capita
Maenades vi jaciunt hederigerae, ubi sacra sancta acutis ululatibus
agitant, ubi suevit illa divae volitare vaga cohors; quo nos decet
citatis celerare tripudiis." Eheu fugaces, Postume,
Postume, labuntur anni, nec pietas moram rugis et instanti
senectae afferet indomitaeque morti, non si trecenis, quotquot eunt
dies, amice, places illacrimabilem Plutona tauris, qui ter
amplum Geryonen Tityonque tristi compescit unda, scilicet
omnibus, quicumque terrae munere vescimur, enaviganda, sive
reges sive inopes erimus coloni. Frustra cruento Marte
carebimus fractisque rauci fluctibus Hadriae, frustra per
autumnos nocentem corporibus metuemus
Austrum: visendus ater flumine languido Cocytos
errans, et Danai genus infame, damnatusque
longi Sisyphus Aeolides laboris. Linquenda tellus et domus et placens uxor,
neque harum quas colis arborum te praeter invisas
cupressos ulla brevem dominum
sequetur. Absumet heres Caecuba
dignior servata centum clavibus, et mero tinguet pavimentum
superbo, pontificum potiore cenis.
Eheu fugaces, Postume,
Postume, labuntur anni, nec pietas moram rugis et instanti
senectae afferet indomitaeque morti, non si trecenis, quotquot eunt
dies, amice, places illacrimabilem Plutona tauris, qui ter
amplum Geryonen Tityonque tristi compescit unda, scilicet
omnibus, quicumque terrae munere vescimur, enaviganda, sive
reges sive inopes erimus coloni. Frustra cruento Marte
carebimus fractisque rauci fluctibus Hadriae, frustra per
autumnos nocentem corporibus metuemus
Austrum: visendus ater flumine languido Cocytos
errans, et Danai genus infame, damnatusque
longi Sisyphus Aeolides laboris. Linquenda tellus et domus et placens uxor,
neque harum quas colis arborum te praeter invisas
cupressos ulla brevem dominum
sequetur. Absumet heres Caecuba
dignior servata centum clavibus, et mero tinguet pavimentum
superbo, pontificum potiore cenis.
Donec gratus
eram tibi, nec quisquam potior bracchia candidae cervici
juvenis dabat, Persarum vigui rege beatior. Donec non alia magis arsisti, neque
erat Lydia post Chloen, multi Lydia nominis Romana vigui
clarior Ilia. Me nunc Thressa Chloe regit, dulces
docta modos et citharae sciens, pro qua non metuam mori, si
parcent animae fata superstiti. Me torret face
mutua Thurini Calais filius Ornyti, pro quo bis patiar
mori, si parcent puero fata superstiti. Quid si prisca redit
Venus, diductosque jugo cogit aeneo? si flava excutitur
Chloe, rejectaeque patet janua Lydiae? Quamquam sidere pulchrior ille est,
tu levior cortice et improbo iracundior Hadria, tecum vivere
amem, tecum obeam libens.
Exegi monumentum aere
perennius regalique situ pyramidum altius, quod non imber edax, non
aquilo impotens possit diruere aut innumerabilis annorum series et fuga temporum. Non omnis
moriar, multaque pars mei vitabit Libitinam: usque ego
postera crescam laude recens, dum Capitolium scandet cum tacita
virgine pontifex: Dicar, qua violens obstrepit Aufidus et qua pauper
aquae Daunus agrestium regnavit populorum, ex humili potens princeps Aeolium carmen ad
Italos deduxisse modos. Sume superbiam quaesitam meritis, et mihi
Delphica lauro cinge volens, Melpomene, comam.
Occurrit tibi nemo quod
libenter, quod, quacumque venis, fuga est et ingens circa te,
Ligurine, solitudo, quid sit, scire cupis? Nimis poeta es. Hoc valde
vitium periculosum est. Non tigris catulis citata raptis, non dipsas
medio perusta sole, nec sic scorpios improbus timetur. Nam tantos,
rogo, quis ferat labores? Et stanti legis et
legis sedenti, currenti legis et legis cacanti. In thermas fugio:
sonas ad aurem. Piscinam peto: non licet natare. Ad cenam propero:
tenes euntem. Ad cenam venio: fugas edentem. Lassus dormio: suscitas
jacentem. Vis quantum facias mali videre? Vir justus, probus,
innocens timeris.