Página 13 - galias

Versión de HTML Básico

IES “Fuente de la Peña” (Jaén)
CÉSAR: “Bellum Gallicum” (Selección de textos)
Departamento de Latín
Por: Jaime Morente Heredia (JD)
11
X (3) César se incorpora al ejército romano, ante las actuaciones de los vénetos y sus aliados,
toma estas determinaciones.
Itaque cum intellegeret omnes fere Gallos novis rebus studere et ad bellum mobiliter
celeriterque excitari, omnes autem homines natura libertati studere et condicionem servitutis odisse,
prius quam plures civitates conspirarent, partiendum sibi ac latius distribuendum exercitum putavit.
XI (1-3) órdenes de César a T. Labieno y a P. Craso.
Itaque T. Labienum legatum in Treveros, qui proximi flumini Rheno sunt, cum equitatu mittit.
Huic mandat, Remos reliquosque Belgas adeat atque in officio contineat Germanosque, qui auxilio a
Belgis arcessiti dicebantur, si per vim navibus flumen transire conentur, prohibeat. P. Crassum cum
cohortibus legionariis XII et magno numero equitatus in Aquitaniam proficisci iubet, ne ex his
nationibus auxilia in Galliam mittantur ac tantae nationes coniungantur.
César describe lo inaccesible de estas ciudades y las numerosas ventajas de estos pueblos.
Hasta el punto XV: finaliza la guerra de los vénetos y de toda la región marítima.
XVII (1-2) mientras tiene lugar la guerra contra los vénetos, Q.T. Sabino llega al territorio de
los unelos.
Dum haec in Venetis geruntur, Q. Titurius Sabinus cum iis copiis, quas a Caesare acceperat, in
fines Venellorum pervenit. His praeerat Viridovix ac summam imperii tenebat earum omnium
civitatum quae defecerant, ex quibus exercitum magnasque copias coegerat;
Viredórix está al frente de los unelos. Sabino, aparentemente temeroso, decide no entablar
combate.
XVIII (1-2) Sabino convence a un galo de su ejército para que se dirija al enemigo.
Hac confirmata opinione timoris, idoneum quendam hominem et callidum deligit Gallum, ex iis
quos auxilii causa secum habebat. Huic magnis praemiis pollicitationibusque persuadet uti ad hostes
transeat, et quid fieri velit edocet.
XVIII (5-6) El galo del ejército romano informa a Viridórix de las posible maniobras de Sabino
y esto junto al evidente temor de Sabino anima a los unelos al combate.
Quod ubi auditum est, conclamant omnes occasionem negotii bene gerendi amittendam non
esse: ad castra iri oportere. Multae res ad hoc consilium Gallos hortabantur: superiorum dierum Sabini
cunctatio, perfugae confirmatio, inopia cibariorum, cui rei parum diligenter ab iis erat provisum, spes
Venetici belli, et quod fere libenter homines id quod volunt credunt.
XIX (3-4) Tiburio Sabino y los romanos derrotan a los unelos.
Factum est oportunitate loci, hostium inscientia ac defatigatione, virtute militum et superiorum
pugnarum exercitatione, ut ne unum quidem nostrorum impetum ferrent ac statim terga verterent. Quos
impeditos integris viribus milites nostri consecuti magnum numerum eorum occiderunt; reliquos
equites consectati, paucos, qui ex fuga evaserant, reliquerunt.