|
SEGUNDO
DE BACHILLERATO |
|
FRAGMENTOS DE LA
OBRA "De Bello Gallico" (preparando la
selectividad) |
|
II. Proyectos de
Orgetórix.- |
|
Apud
Helvetios longe nobilissimus fuit et ditissimus Orgetorix. Is, M.
Messala M. Pisone consulibus, regni cupiditate inductus coniurationem
nobilitatis fecit et civitati persuasit ut de finibus suis cum
omnibus copiis exirent: perfacile esse, cum virtute omnibus
praestarent, totius Galliae imperio potiri. Id hoc facilius eis
persuasit, quod undique loci natura Helvetii continentur: una ex
parte flumine Rheno latissimo atque altissimo, qui agrum Helvetium a
Germanis dividit: altera ex parte monte Iura altissimo, qui est inter
Sequanos et Helvetios; tertia lacu Lemanno et flumine Rhodano, qui
provinciam nostram ab Helvetiis dividit. His rebus fiebat ut et minus
late vagarentur et minus facile finitimis bellum inferre possent; qua
ex parte homines bellandi cupidi magno dolore adficiebantur. Pro
multitudine autem hominum et pro gloria belli atque foritudinis
angustos se fines habere arbitrabantur, qui in longitudinem milia
passuum CCXL, in latitudinem CLXXX patebant. |
|
II. Los Helvecios
deciden salir de su país.- |
|
His rebus adducti
et auctoritate Orgetorigis permoti constituerunt ea quae ad
proficiscendum pertinerent comparare, iumentorum et carrorum quam
maximum numerum coemere, sementes quam maximas facere, ut in itinere
copia frumenti suppeteret, cum proximis civitatibus pacem et
amicitiam confirmare. Ad eas res conficiendas biennium sibi satis
esse duxerunt: in tertium annum profectionem lege confirmant. |
|
César derrota a los Germanos |
|
Ita proelium
restitutum est atque omnes hostes terga verterunt neque prius fugere
destiterunt quam ad flumen Rhenum milia passuum ex eo loco circiter
quinque pervenerunt. Ibi perpauci aut viribus confisi tranare
contenderunt aut, lintribus inventis, sibi salutem reppererunt; in
his fuit Ariovistus, qui naviculam deligatam ad ripam nactus ea
profugit; reliquos omnes equitatu consecuti nostri interfecerunt.
Duae fuerunt Ariovisti uxores, una Sueba natione, quam domo secum
duxerat, altera Norica, regis Voccionis soror, quam in Gallia (in
matrimonium) duxerat a fratre missam: utraque in ea fuga periit; duae
filiae: harum altera occisa, altera capta est. Valerius Procillus, cum a custodibus in fuga
trinis catenis vinctus traheretur, in ipsum Caesarem, hostes equitatu
persequentem, incidit. Quae quidem res Caesari non minorem quam ipsa
victoria voluptatem attulit, quod hominem honestissimum provinciae
Galliae, suum familiarem et hospitem, ereptum e manibus hostium sibi
restitutum videbat… |
Confusión en la información
|
|
Prima luce, cum
summus mons a Tito Labieno teneretur, ipse ab hostium castris non
longius mille et quingentis passibus abesset, neque, ut postea ex
captivis comperit, aut ipsius adventus aut Labieni cognitus esset,
Considius equo admisso ad eum accurrit; dicit montem quem a Labieno
occupari voluerit ab hostibus teneri; id se a gallicis armis atque
insignibus cognovisse. Caesar suas copias in proximum collem
subducit, aciem instruit. Labienus, ut erat ei praeceptum a Caesare
ne proelium committeret, nisi ipsius copiae prope hostium castra
visae essent, ut undique uno tempore in hostes impetus fieret, monte
occupato nostros exspectabat proelioque abstinebat. Multo denique die
per exploratores Caesar cognovit et montem a suis teneri et Helvetios
castra movisse et Considium, timore perterritum, quod non vidisset
pro viso sibi renuntiasse. Eo die quo consuerat intervallo hostes
sequitur et milia passuum tria ab eorum castris castra ponit. "BELLUM
GALLICUM", LIBER PRIMUS (Cap. XXII) |
|
César y los
Helvecios toman posiciones |
|
Postquam id animum
advertit, copias suas Caesar in proximum collem subducit
equitatumque, qui sustineret hostium impetum, misit. Ipse interim in
colle medio triplicem aciem instruxit legionum quattuor veteranarum,
ita uti supra se in summo iugo duas legiones quas in Gallia citeriore
proxime conscripserat et omnia auxilia conlocaret ac totum montem
hominibus compleret; interea sarcinas in unum locum conferri et eum
ab his qui in superiore acie constiterant muniri iussit. Helvetii,
cum omnibus suis carris secuti, impedimenta in unum locum
contulerunt; ipsi, confertissima acie, reiecto nostro equitatu,
phalange facta, sub primam nostram aciem succeserunt. "BELLUM
GALLICUM, LIBER PRIMUS (Cap. XXIV). |
|
Relación de galos |
|
In castris
Helvetiorum tabulae repertae sunt litteris graecis confectae et ad
Caesarem relatae, quibus in tabulis nominatim ratio confecta erat,
qui numerus domo exisset eorum qui arma ferre possent, et item separatim
pueri, senes mulieresque. Quarum omnium rerum summa erat capitum
Helvetiorum milia CCLXIII, Tulingorum milia XXXVI, Latobicorum XIV,
Rauracorum XXIII, Boiorum XXXII; ex his qui arma ferre possent, ad
milia nonaginta duo. Summa omnium fuerunt ad milia CCCLXVIII. Eorum qui domum redierunt, censu habito, ut Caesar imperaverat,
repertus est numerus milium C et X. "BELLUM GALLICUM", LIBER PRIMUS (Cap. XXIX). |
|
Final de la campaña
militar |
|
Hoc proelio trans Rhenum
nuntiato, Suebi, qui ad ripas Rheni venerant, domum reverti
coeperunt; quos ubi qui proximi Rhenum incolunt perterritos
senserunt, insecuti, magnum ex iis numerum occiderunt. Caesar, una
aestate duobus maximis bellis confectis, maturius paulo quam tempus
anni postulabat in hiberna, in Sequanos, exercitum deduxit: hibernis
Labienum praeposuit; ipse in citeriorem Galliam ad conventus agendos
profectus est. "BELLUM
GALLICUM", LIBER PRIMUS (Cap. LIV). |
|
(Departamento de Latín) I.E.S.
“Fuente de la Peña” de Jaén (Jaime Morente Heredia) |